MAM TALENT

 Konsekwencją kapitalizmu jest ciągły zapierdol. Co do komunizmu to nie poznałem na własnej skórze, ale dla więźniów ze stalinowskich łagrów była to niewolnicza praca i niedożywienie. W polskiej wersji sentymentalnej - kojarzonej zwłaszcza z gierkowską "prosperitą" było to  słodkie pijaństwo, złodziejstwo, cwaniactwo i kolesiostwo.

Teraz podobno liczą się kompetencje czyli nie musisz mieć układów - musisz być zajebisty i samo się wszystko ułoży. Jeśli zaś nie masz kompetencji musisz dobrze się sprzedać. A gdy już nawet to nie pomoże to jest owszem droga kariery politycznej - lizanie dupy protektorom, makiaweliczne rozgrywki, a na koniec jakaś ciepła posadka.

Możesz oczywiście postawić na rozwój osobisty w dowolnej dziedzinie, ale bądźmy szczerzy - daleko tak nie zajedziesz. Prawo twojego rozwoju określa rynek, a na nim za dużo jest nierozumianych artystów, domorosłych filozofów, egzaltowanych influcencerów i botoksowych modelek. Jednym słowem hołota zbyt często sili się na oryginalność.

Każdy jeden "talent" czeka na odkrycie. Ja już się chyba nie doczekam - mogę za to wypisywać swoje brednie w internecie dla czystej przyjemności. Jeśli jednak chcesz zarobić albo chociaż przeżyć musisz wziąć się do roboty. A to przenosi cię w krainę absurdalnej gonitwy. Dla większości z nas jest ona największym źródłem stresu.

Czujemy się przytłoczeni obowiązkami, a niekiedy boimy się co będzie dalej. Stajemy się "realistami" coraz bardziej wyzutymi ze szczenięcych marzeń. Nie mamy energii, wyobraźni ani wiary w ich realizację. A w dodatku ciągle brakuje nam czasu, który zresztą sukcesywnie się wyczerpuje. Kapitalizm pożera naszą indywidualność.

Po pierwsze musisz sprostać wymaganiom, a najlepiej nie zastanawiać się zbytnio nad sensem rynkowego paradygmatu. Są oczywiście tacy którym to nie przeszkadza, a nawet czerpią z tego dziką satysfakcję. Nie sposób kwestionować cudzych ambicji, mnie jednak doprowadza to do bezobjawowego szału. Moje wnętrze staje się coraz bardziej hermetyczne.

Gdy myśli nie wydostają się na zewnątrz mózg zaczyna gnić we własnym sosie i projektować paranoidalną schizofrenię. Świat mnie nie docenił, nie poznał się na mnie, nie pozwolił mi rozkwitnąć. Społeczeństwo to spisek, cywilizacja to więzienie, prawda to bańka informacyjna. Wolność słowa to kakofonia idiotów - diamenty wyławia z niej sito algorytmów.

Gdybym pasował do algorytmu byłbym wielki, a tak niestety jestem popychadłem. Byle imbecyl z telewizji jest ciekawszy, choćby znany był tylko z tego że jest znany. Ma luksusowe samochody, rezydencje i kochanki. I jak tu być dumnym? Jak się wywyższać? Jak pokazywać swoje genialne wnętrze? Jedynie kreując się na ofiarę tego materialistycznego systemu.

Albo nawiązując kontakt z innym umysłem który odczyta hieroglify twoich figur retorycznych. Co się kryje za tą całą bufonadą? Kolejny znawca polityki, ekonomii, życia seksualnego i przysłowiowej piłki nożnej? Pewnie jakiś anonimowy jełop któremu troszkę pojebało się w głowie. Niech sztuczna inteligencja opracuje jego cyfrowy model, bo to tylko zbiór osobistych danych.

Jestem logiczną predykcją własnej tożsamości - powiem to co wynika z determinizmu matematyki, choć może to nawet być nieco poetyckie. Doświadczenie i przypadek to zakamuflowana konieczność. Jak już cię zmienią to i tak nie masz wyjścia - musisz być takim sobą jakim się stałeś. Jesteś produktem inżynierii społecznej. Konsumentem generowanych do znudzenia "nowości", śmieci i urojeń.

LECZO Z BARSZCZEM I BIGOSEM

 
Węgierska świnia Viktor Orban to wzór alternatywnego rewolucjonisty który zainspirował choćby "naszego" Kaczyńskiego. Jarek zapowiadał kiedyś przerobienie Warszawy na Budapeszt i konsekwentnie się tego trzyma. W swej kulturze politycznej staliśmy się krajem niemal bałkańskim.

Tyle że Orban jest dużo cwańszy - osobiście sprawuje urząd premiera i to nieprzerwanie już od szesnastu lat. Obu "wizjonerów" połączyła idea demokracji nieliberalnej, czyli takiej w której chłop jest chłopem, baba babą, media tubą propagandową a publiczne pieniądze łupem.

Jeśli zaś chodzi o Europę to może nam dawać jakieś środki bo przecież się należą, byle nie mieszała się do naszych spraw wewnętrznych. A na dzień dzisiejszy to nawet najlepiej niech wcale nie daje bo rządzi rudy Kaszub na usługach Berlina i jeszcze ludzi przekupi żeby wyrzekli się polskości.

Czym jest ta mityczna polskość ciężko powiedzieć - wiadomo z historii że zawsze biliśmy się z Niemcami, wyznawaliśmy katolicyzm i piłkę nożną, nawet jeśli na plecach mamy wytatuowane swastyki. Putin zabił nam prezydenta, ale możemy podać mu rękę jeśli taka będzie wola Donalda Trumpa.

Orban już dawno pije z Władkiem szampana i robi mu dobrze. Kwestie moralne są ważne o ile chodzi o życie seksualne, lecz wojna to przecież sposób prowadzenia polityki. Liczą się interesy i tak dalej. Tylko że "taniość" rosyjskich paliw jest raczej dyskusyjna, a chodzi bardziej właśnie o politykę.

Orban chce być "niezależny" to znaczy wyciągać z Unii pieniądze (często je defraudując) i jednocześnie pokazywać, że ma alternatywę w Moskwie. Pomimo że od lat krytykuje wspólnotę nie zamierza jej opuszczać. Należałoby się jednak zastanowić nad usunięciem Węgier z UE i NATO, bo jest to kraj sabotujący działania tych struktur.

Lecz wszyscy na Zachodzie boją się całkowitej utraty wpływów w Gulaszowej Republice. Bo może po zmianie władzy zmieni się kurs, a poza tym składają tam po taniości Audi i Mercedesa. Tymczasem Orban w imię specyficznie rozumianego "pokoju" blokuje unijne sankcje wobec Moskwy i pomoc finansową dla Ukrainy.

Ostatnio chory Madziar dostał patriotycznej sraczki po tym jak Ukraina "zakręciła kurek" z rosyjskim paliwem. Nieważne że ropociąg został uszkodzony w wyniku rosyjskich nalotów i naprawić go nie ma komu. W mediach rozpętano prawdziwą paranoję, wysłano nawet węgierskie wojsko żeby "ochraniało" węgierskie obiekty energetyczne przed ukraińską dywersją.

Orban od lat promuje ideę "Wielkich Węgier" - pojawił się nawet na meczu piłkarskim z mapą tychże na szaliku. Według tejże rewizjonistycznej koncepcji Węgrom należą się tereny należące dziś między innymi do Ukrainy, ale także Rumuni, Słowacji, Serbii i Chorwacji. W 1920 Węgry utraciły 71% terytorium na mocy Traktatu z Trianon...

Do dzisiaj Węgrzy pielęgnują pamięć o "historycznej niesprawiedliwości". Najwidoczniej nawet radziecka polityka nie była dla nich równie bolesna. Terytorium "spornym" jeśli chodzi o Ukrainę ma być wielokulturowe Zakarpacie. Już w zeszłym roku zdemaskowano tam siatkę węgierskiego wywiadu, co skutkowało wzajemnym wydaleniem dyplomatów.

W ostatnich dniach węgierskie służby zatrzymały samochody ukraińskiego banku przewożące złoto i waluty - dziewięć kilo kruszcu, czterdzieści milionów dolarów i trzydzieści pięć milionów euro. Rzekomo w grę wchodzi jakieś pranie brudnych pieniędzy choć wygląda to raczej na polityczną złośliwość.

AMERICA FIRST

 
Polacy od lat marzą o broni atomowej, bo jak wiadomo tylko taka broń daje gwarancję suwerenności. Tylko strach pomyśleć co taka broń oznaczała by w rękach Kaczyńskiego, a już szczególnie Grzegorza Brauna. Prawdopodobnie Berlin podzieliłby los powstańczej Warszawy - oczywiście jedynie w skali zniszczenia a nie irracjonalnego heroizmu.

Takie "atomowe rozwiązanie" raz na zawsze załatwiłoby sprawę reparacji - po obróceniu w pył germańskich miast bylibyśmy już kwita. No i odzyskalibyśmy suwerenność od unijnych dyrektyw które właśnie stamtąd płyną do Brukseli. Brukselę też zresztą moglibyśmy zbombardować, bo to nowy Babilon. Moglibyśmy zlikwidować wszystko i nie byłoby niczego.

Wreszcie moglibyśmy urządzić świat od nowa, to znaczy po staremu. Tradycyjne polskie wartości i tak dalej. Co jeden to większy tradycjonalista, chyba że akurat musi się rozwieść albo wyskrobać niechciane dziecko. Albo spodoba mu się jakaś Ukrainka. Albo dostanie dotacje w euro. Tak więc broń atomowa jest nam do szczęścia niezbędna.

Popatrzcie na Kim Dzong Una. Aż promienieje szczęściem. Żre, chleje i dupczy na potęgę w luksusie, a wszystko za pieniądze "podatników" o ile tak można nazwać sterroryzowaną ludność. O tym samym marzyli irańscy ajatollahowie, lecz Trump i Netanjahu nie pozwolą na to. Najbardziej ekstrawagancka teoria mówi, że zaangażowanie USA ma przykryć aferę Epsteina.

Byłoby to rzeczywiście geopolityczne kuriozum. Izrael i tak zacząłby ten dym z powodu "odwiecznych" porachunków, ale Trump mógł sobie darować. Niby uderzył w sojusznika Rosji, tyle że zużyje na Bliskim Wschodzie cenne pociski których tak potrzebuje Ukraina... Nic nie cieszy Putina i jego wojennej machiny bardziej  niż drożejąca ropa.

Jeśli zaś dojdzie w Iranie do "wariantu syryjskiego" możemy mieć światowy bigos. Tym bardziej więc powinniśmy mieć parasol atomowy. Własną bombę stworzyć chciał już Gierek, lecz profesor kierujący tym programem zginął w tajemniczym wypadku samochodowym. Do gierkowskiej idei powrócił niedawno niezłomny Andrzej Duda.

Były już prezydent wielokrotnie deklarował gotowość do przyjęcia amerykańskich głowic jądrowych na naszym skromnym terytorium. Niestety administracja Bidena olała go ciepłym moczem, wypierając się jakichkolwiek rozmów w tym temacie. Nawrocki poszedł nawet o krok dalej i śnił już o własnym programie jądrowym, lecz administracja Trumpa jest temu przeciwna.

Pojawiła się jednak inna alternatywa. Francuski parasol nuklearny byłby niestety politycznie kłopotliwy dla skrajnej prawicy, która jest zakładnikiem swej narracji antyeuropejskiej i wszystko postawiła na Wuja Sama. "Patrioci" upierają się więc żeby dalej płaszczyć się przed Jankesami, bo rzekomo są bardziej wiarygodni. Mówi się też o wzmacnianiu wpływów Francji, a przecież Francja jest prawie jak Niemcy.

Kłopotliwym "prezentem" dla prawicy jest też program SAFE. Bo jak Europa coś "daje" (czy w tym wypadku pożycza na procent zbliżony do poziomu inflacji, a więc bez zysku dla siebie), to znaczy że coś knuje. Jakiś idiota mógłby sądzić, że niektórym europejskim politykom zależy na wzmocnieniu wschodniej flanki żeby zabezpieczyć własne dupska.

Ale wiadomo że na Zachodzie kontynentu kobiety noszą brody i tak dalej, więc nie można ufać takiemu bydłu. Można zastosować jakąś kreatywną księgowość i dosłownie "wyczarować" potrzebne pieniądze dzięki niesprecyzowanym operacjom finasnowym. Brzmi jak stare dobre drukowanie pieniędzy ale można na przykład przepierdolić rezerwy złota.

HAZARD GEOPOLITYCZNY

 
Wczorajszy news był taki, że USrael zaatakował Iran. Nazwali to "epicką furią" i "ryczącym lwem" czyli szmatogłowi muszą mieć naprawdę przejebane. Ale ich nie kochają nawet własne kobiety, które wolałyby podensić w bikini z kwiatem we włosach niż klęczeć na dywaniku w worku.

Ostatnimi czasy Strażnicy Rewolucji zmasakrowali kilkadziesiąt tysięcy własnych obywateli którzy domagali się reform gospodarczych i obyczajowych. Bo nie dość że nie możesz żyć jak na Zachodzie to w zasadzie nie masz za co. Autorytet moralny obecnego reżimu jest więc w zasadzie zerowy.

Oczywiście znajdą się i tacy którzy będą go bronić. Są to na ogół pijawki czerpiące profity z tego systemu, całkiem jeszcze liczni zaczadziali konserwatyści, oraz część społeczeństwa której co prawda los rewolucji islamskiej wisi, lecz obawia się wojny domowej.

W sytuacji ataku zewnętrznego istnieje jednak ryzyko wywołania tak zwanego efektu flagi, kiedy to naród jednoczy się w obliczu zewnętrznego zagrożenia suwerenności. Tym bardziej że Wuj Sam i jego żydofaszystowski satelita nie cieszą się w Teheranie zbytnią popularnością.

Niemniej Iran jest mozaiką kulturową. Co prawda większość obywateli wyznaje islam, lecz mamy różne grupy etniczne - obok dominujących Persów też sporo Azerów i Kurdów. Żyją tam również Lurowie, Arabowie, Beludżowie, Turkmeni..

Wschodni sąsiedzi Iranu - Afganistan i Pakistan - w ostatnich dniach zaczęli bawić się już we wojenkę. Destabilizacja grozi całemu znanemu z wybuchowości regionowi. Talibowie jako sprzymierzeńcy irańskiej dyktatury w obliczu pakistańskich bombardowań mogą ją wpierać by zabezpieczyć swoją pozycję.

Poza ty zarówno Iran jak i Afganistan zmagają się z beludżystańskimi separatystami, więc na pograniczu może być ciekawie... Bojówki mogą skorzystać z chaosu i swobodnie przemieszczać się między granicami wywołując lokalne zamieszanie. Jednocześnie w Iranie już przebywa wielu afgańskich uchodźców, a może ich jeszcze przybywać.

Cała akcja nie spodobała się Turcji która szczególnie obawia się napływu nowych uchodźców, gdyż musiała już "odpierać" bądź absorbować ich fale w związki z zadymą syryjską. Do tego ta nieszczęśliwa kwestia kurdyjska... No i wymiana handlowa z Iranem. No i wojna w regionie może odstraszać turystów.

Iran jest kluczowym dostawcą dronów którymi Rosja nęka Ukrainę, a ewentualny upadek reżimu lub jego zamiana w "państwo upadłe" mogłyby zniweczyć taką współpracę. Lecz Rosja nie kiwnie palcem w obronie Iranu, właśnie z powodu swojego uwikłania w patową wojnę. Nie wiadomo jak rozpierdol w Iranie wpłynie na południowy Kaukaz.

Mamy tam napięcie między Azerbejdżanem a Armenią, oraz coraz bardziej autorytarną Gruzję. Ale to już osobny temat. Dla nas najbardziej odczuwalnym skutkiem może być wzrost cen paliwa, zwłaszcza gdyby Iran zablokował Cieśninę Ormuz. USA już się zabezpieczyły w tanią ropę prewencyjnie kładąc łapska na wenezuelskich złożach.

To wszystko oczywiście spekulacje - nie wiadomo jakie skutki przyniesie wojna ani czy reżim upadnie. W wyniku ataków zginął tak zwany Najwyższy Przywódca Ali Chamenei, ale nic nie wskazuje na to by reżim już wywieszał białą flagę. Mówi się o zemście na syjonistach i wrednych krowojebcach.

Republika Islamska walczy już chyba o przetrwanie nie będzie więc wahać się zbytnio przed zastosowaniem ekstremalnych metod. Społeczeństwo Iranu jest nie tylko podzielone etnicznie ale też politycznie spolaryzowane. Pomysł restauracji monarchii nie jest powszechnie akceptowany.

Historia która lubi się powtarzać pokazuje, że interwencje wiodące do upadku reżimów mają nieprzewidywalne, a często katastrofalne skutki. Zniknięcie centralnej władzy sprawia że wszyscy zaczynają się gryźć ze wszystkimi, wzrasta pospolita przestępczość a nowe władze postrzegane są jako tyrańskie marionetki.

A to oczywiście scenariusz w jakim USrael "zwycięża". Bo jeśli islamistyczny reżim przetrwa to będzie jeszcze bardziej wrogi. Nie widać pozytywnego scenariusza gdy się spojrzy na Afganistan, Irak czy Libię, a przecież tam obalono tyranów. Rewolucja Islamska w Iranie to skutek obalenia przez Jankesów i Brytoli w 1953 roku demokratycznie wybranego premiera...

TRUCICIEL

Myślał że jest pępkiem świata

Bo miał klucze do słabości

I otwierał czaszkę brata

Nasypując tam podłości

Potem się przyglądał temu

Jak się bliźni w niej zanurzał

Lepiej się robiło jemu

Gdy człowieka zmieniał w knura

Mówił: - Patrzcie co za okaz

Potajemnie się upadla!!!

Zrobił z tego nawet pokaz

Gdy człowieka zmienił w diabła

I jad własny sączył w niego

Monstrum hodując z urojeń

Szczyptę prawdy dał do tego

Zalewając niebo gnojem

To co piękne zmienił w szambo

Żeby nikt tego nie widział

Bo ktoś musi spadać na dno

I ohydą świat obrzydzać

Chciał sterować cudzym mózgiem

Lecz ten swoje robił dalej

Wzgardził syntetycznym gównem

Marzeń kilka spełnił z bajek!!!

PIS BROTHER

 Mr. Nowrocky - bo tak się już z hamerykańska zaczął nazywać - ma inną wizję bezpieczeństwa niż herr Tusk. W ogóle zawsze ma inne zdanie dla samej zasady, co jest o tyle logiczne, że Tusk zawsze się myli. Wiadomo komu Tusk służy - Niemcom, Arabom, pedałom, postkomunistom i aktywistom klimatycznym, więc najbezpieczniej założyć, że w każdej sprawie jest drugie dno.

Dlatego Nowrocky zawsze będzie sabotował cokolwiek Tusk uknuje i wyjaśni ludowi na czym polega podstęp. Tym razem rudy zdrajca postanowił wziąć nisko oprocentowaną pożyczkę na zakup uzbrojenia. Podstęp polega na tym że w Europie a nie w Ameryce. Żeby chociaż w Korei... Lepiej już przecież płacić większe odsetki żółtym niż czerwonym. Bruksela zawsze daje a potem się miesza.

Dotychczas dała nam tylko 160 miliardów euro (netto), a dyktuje swoje wartości. Zmodernizowaliśmy za te brudne srebrniki infrastrukturę transportową, wodociągową, kulturalną czy sportową. Dostęp do jednolitego rynku spowodował sześciokrotny wzrost eksportu, a co za tym idzie wzrost zatrudnienia. Ale nie dajmy się zwieść statystykom - trzeba spojrzeć przez pryzmat tradycyjnych polskich wartości.

Wiadomo że eurokraci knują jakby tu wprowadzić małżeństwa jednopłciowe, osiedlić u nas kozojebców, a najlepiej zakazać węgla. A to są właśnie największe nieszczęścia jakie mogą nas spotkać. Rosyjska inwazja to przy tym pikuś. Właśnie teraz wymyślili program SAFE z którego mamy dostać 44 miliardy eurasów. Niby 80% z tych środków ma zasilić polski przemysł obronny, ale eurokratom nie można ufać bo grają na Tuska.

Moglibyśmy ten postnazistowski szmal przeznaczyć na rodzime zestawy rakietowe Piorun, wyrzutnie Langusta, armatohaubice Krab, wozy bojowe Borsuk czy transportery opancerzone Rosomak, amunicję i optoelektronikę. Ale zaciągnęlibyśmy "dług wdzięczności" u naszych odwiecznych germańskich wrogów i ich kulturowych satelitów. A przecież te skurwysyny powinni przepraszać za to że żyją. Hajlować mogą tylko "prawdziwi Polacy".

Na ogół są to fani piłki nożnej, bejsbolu ulicznego, boksu i różnych modułów szlachetnych walk. Czasem jebną sobie kreskę czegoś mocniejszego, ale dbają o zdrowie - biorą odżywki i inne sterydy, więc obronią nas przed gwałcicielami z Zachodu. A ze Wschodem jakoś się dogadają. Trzeba rozmawiać nawet z Putinem, bo tak zalecił wielki guru zza oceanu. A zresztą Ukraińcy za bardzo już się po tej Polsce panoszą siedząc  w kieszeni przebiegłego Szwaba.

Tusk żydził nawet miliarda dolarów żeby zapisać Nowrocky'ego do Rady Pokoju. A przecież los Strefy Gazy leży prezydentowi na sercu jak chuj. Nie mówiąc już o tym że potem pod dożywotnim przewodnictwem Donalda Trumpa Rada zajmie się "resztą świata". Póki co inauguracja klubu zaowocowała serią przejęzyczeń, lapsusów i gaf w wykonaniu starej "kultowej" jednostki, która bezustannie wyrzyguje strumień swojej surrealistycznej nieco świadomości.

WALENTYNKI ŚWIRA

 
Czternastego lutego jestem jak Adaś Miauczyński. Oczywiście mniej wysublimowany bo nie jestem zdziwaczałym nauczycielem, tylko zmęczonym robotnikiem, ale w pewnym sensie również sfrustrowanym inteligentem. Bo niestety te wszystkie książki namieszały mi w głowie i słychać tam teraz tylko monolog. Poczucie wyższości wiedzie mnie do alienacji.

Poza tym że był niedocenionym przez świat poetą - który z tego powodu nawet porzucił pisanie - świr Miauczyński marzył również o wielkiej miłości. Tyle że miała to być miłość idealna, a ze znalezieniem takiej zawsze jest problem. I rodzi się z tego poczucie wielkiej frustracji, bo człowiek byłby wielki gdyby tylko warunki mu na to pozwoliły. I kochałby gdyby miał kogo.

Świr nie ma już czasu ani miejsca na kobietę życia - wypełniają je rytuały zagłuszające egzystencjalne lęki. Nostalgia i  marzenia które przekreślasz to chyba znak, że już się starzejesz. Zawsze jest co powspominać, choć gdy słuchasz takich opowieści wydają się żałosne. Bo nie wiadomo co dokładnie ci się przydarzyło, a co tylko przyśniło.

Przeszłość jest miejscem bezpiecznym, a przyszłość niekoniecznie. Choć gdybyś był szczery przyznałbyś, że ten szczeniacki głód doświadczeń to była desperacja. Wydawało ci się że musisz doświadczać i doświadczać, bo jeśli nie doświadczysz wystarczająco dużo to zginiesz. A potem życie staje się wypełnione absurdalnym kieratem, a ty zamykasz się we własnych schematach.

Nazywają to strefą komfortu, choć z komfortem nie ma to wiele wspólnego. To raczej kwestia bezpieczeństwa. Chcesz kontrolować i przewidywać rzeczywistość, nie wierząc już w coś istotnie "nowego". Kiedy brakowało ci jeszcze gotowych odpowiedzi mogłeś bardziej angażować uwagę i emocje. Potem zbudowałeś fundament pamięci i porównujesz z nim wszystko.

A jak można porównać dziką namiętność z chłodną kalkulacją której musimy się podporządkować? To nie scenariusze zaczerpnięte z tandetnego kina tylko rutyna i konieczność wyznaczają ramy naszej przestrzeni. Miłość nie zawsze zwycięża, nie jest absolutna, a tym bardziej nie jest idealna. Boimy się odpowiedzialności, kompromisów, a czasami też ryzykownej bliskości.

Szukamy "lepszego modelu", bo tak naprawdę najbardziej kochamy samych siebie... Choć może w słowie MIŁOŚĆ jest coś magicznego. Podobno nawet stara nie rdzewieje. Więc czasami myślę, że nic lepszego nie przytrafiło mi się w życiu. Choć była zwierzęca, zwariowana, pijana i efemeryczna. Ulotniła się z życia pozostawiając tylko swój szampański zapach.

Lecz czy można ją kontrolować? Panować nad nią? I skąd w ogóle wiadomo kiedy jest prawdziwa? Chyba nie ma innej prawdy niż ta wyryta gdzieś w sercu. Chyba że jesteś tym szczęśliwcem który kocha aż do śmierci. Choć to już ponoć nie hormonalne szaleństwo tylko akceptacja całego spektrum osobistych nonsensów i przywiązanie do ich nosiciela.

Ale na ten temat to już niech się wypowie jakiś dziadek czy babcia. Byle nie moi rodzice bo choć żyją ze sobą pod jednym dachem lubią się jak pies z kotem. Dzisiaj mamy tak zwane walentynki czyli wszędzie serduszka i jakieś romantyczne historie. Ale na szczęście jutro jest dzień singla czyli będzie można sobie odbić. Ponoć bycie "samemu" nie jest takie złe jeśli wiesz co ze sobą zrobić.

Kobiety mają swoje zalety - dupy, cycki, poczucie humoru i inteligencję - lecz co czwarty dorosły mężczyzna woli trzepać kapucyna niż aktywnie poszukiwać partnerki. W dużych miastach to już jedna trzecia. Czasem uda im się coś bzyknąć po jakiejś imprezie i to im wystarcza. Bo niestety miłość jest zbyt skomplikowana, a nowym imperatywem staje się samorealizacja.

Masz robić karierę, albo przynajmniej brać nadgodziny. Musisz czasem odpocząć. Jeśli masz jakieś hobby to tym bardziej nie masz czasu, nie mówiąc już o dramacie nierozumianego twórcy. Poza tym masz alkohol i inne używki... Do tego internet i telewizję. Więc zasadniczo ciągle jesteś zbyt zajęty. Zdaniem wielu moralistów tylko udajesz szczęśliwego, choć ze szczęściem jest jak z miłością - nigdy nic nie wiadomo.